لا الهَ الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وَانَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ كه معبودى نيست جز خداى يگانه كه شريك ندارد و محمد بنده وَرَسُولُهُ ، لا حَبيبَ الَّا هُوَ وَاهْلُهُ ، وَاشْهِدُكَ يا مَوْلاىَ انَّ و رسول او است ، و محبوبى نيست جز او و خاندانش ، و گواه گيرم تو را اى مولاى من كه عَلِيّاً اميرَ الْمُؤْمِنينَ حُجَّتُهُ ، وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ ، وَالْحُسَيْنَ على امير مؤمنان حجت خدا است ، و حسن حجت او است و حسين حُجَّتُهُ ، وَعَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ حُجَّتُهُ ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِىٍّ حجت او است ، و على بن الحسين حجت او است ، و محمد بن على حُجَّتُهُ ، وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ ، وَمُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ حجت او است ، و جعفر بن محمد حجت او است ، و موسى بن جعفر حُجَّتُهُ ، وَعَلِىَّ بْنَ مُوسى حُجَّتُهُ ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِىٍّ حجت او است ، و على بن موسى حجت او است ، و محمد بن على حُجَّتُهُ ، وَعَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ ، وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِىٍّ حجت او است ، و على بن محمد حجت او است ، و حسن بن على حُجَّتُهُ ، وَاشْهَدُ ا نَّكَ حُجَّةُ اللَّهِ ، انْتُمُ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ ، وَانَّ حجت او است ، و گواهى دهم كه تو حجت خدائى ، شمائيد حجّت اول و آخر ، و مسلماً رَجْعَتَكُمْ حَقٌّ لا رَيْبَ فيها يوم لَايَنفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا بازگشت شما حق است كه شكى در آن نيست ، روزى كه سود ندهد كسى را ايمانش لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً وَانَّ كه پيش از آن ايمان نياورده يا در ( مدت ) ايمان خويش كار خيرى انجام نداده ، و همانا